Περιγραφή
Απόδραση απ’ το Εγώ_x000D_
_x000D_
Κι άφησα το Εγώ μου να κοιμάται βαθιά,_x000D_
σκεπασμένο με τα ισχνά φτερά του_x000D_
και να ονειρεύεται τους αθώους εφιάλτες του._x000D_
Χάραμα, η μέρα μισοκοιμισμένη_x000D_
κι η γη να χασμουριέται._x000D_
Ατενίζοντας και χαιρετώντας τον πρωινό ήλιο,_x000D_
εγκατέλειψα με μιας τον περίκλειστο χώρο μου._x000D_
Άφησα μια για πάντα εκείνο το κλουβί_x000D_
τ’ αναθεματισμένο,_x000D_
δίχως να το πολυσκεφτώ._x000D_
Ξεχύθηκα στην επαναστατημένη γη._x000D_
Ήθελα να βγω έξω, να δρασκελίσω γοργά_x000D_
μακριά απ’ τη φυλακή μου._x000D_
Ήθελα ν’ αποδράσω,_x000D_
ν’ αναπνεύσω καθαρό αέρα,_x000D_
να σμίξει το βλέμμα μου_x000D_
με τ’ άλλα βλέμματα, τα λεύτερα,_x000D_
να ενώσω την μικρή μου κουκίδα_x000D_
μ’ όλες τις υπόλοιπες_x000D_
και μαζί να φτιάξουμε_x000D_
του κόσμου το ωραιότερο ψηφιδωτό._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.