Περιγραφή
Είναι εμπνεύσεις αυθόρμητες. Ποιήματα που αφορούν το ανεκπλήρωτο, τον μονόπλευρο έρωτα, τη μοναξιά, τον πόνο, την προσμονή, την ελπίδα, τις ονειροπολήσεις, τη θλίψη, το γεγονός πως όλα θα στρώσουν κάπως κάποτε – και ο κατάλογος συνεχίζεται. Κάποια είναι μικρά, κάποια είναι αρκετά μεγάλα και όλα έχουν ένα κομμάτι της ψυχής μου. Η αρχή έγινε σε διάσπαρτες κόλλες Α4 που συγκεντρώθηκαν, προστέθηκαν μερικά ακόμη και έτσι κρατάτε αυτό το αποτέλεσμα στα χέρια σας. Όποιος και όποια το άρχισε, ας το τελειώσει κιόλας. Σε όποιον άρεσε, ας το μοιραστεί, ή ας το προτείνει σε κάποιον άλλον._x000D_
_x000D_
Και, όπως έγραψε η Κατερίνα Γώγου:_x000D_
_x000D_
«…Γι’ αυτό άμα κάνει κανείς μια κίνηση έτσι για να μας χαϊδέψει_x000D_
κάνουμε εμείς μια κίνηση πίσω_x000D_
σα να μη φάμε ξύλο._x000D_
Γι’αυτό αν τύχει και μ’αγαπησεις πρόσεχε σε παρακαλώ πολύ πολύ πώς θα μ’ αγκαλιάσεις. Πονάει εδώ._x000D_
Κι εδώ. Κι εκεί. Μη! Κι εδώ._x000D_
Κι εκεί»._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.