Περιγραφή
ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ_x000D_
_x000D_
Η γυναίκα που κατοικεί_x000D_
τη λέξη φως, ονειρεύεται_x000D_
πως είναι ένα πηγάδι_x000D_
απ’ όπου χίλια μάτια_x000D_
ανεβάζουν τη φορτωμένη_x000D_
άγουρους ήλιους λεμονιά._x000D_
_x000D_
_x000D_
Ο ΝΕΚΡΟΣ_x000D_
_x000D_
Στο μεγάλο σπίτι μένουμε_x000D_
μαζί με το νεκρό μας._x000D_
Κανείς μας δεν του μιλά,_x000D_
τάχα πως κοιμάται και δεν θέλουμε_x000D_
να τον ξυπνήσουμε._x000D_
Κι εκείνος τόσο μας αγαπά που_x000D_
ποτέ του δεν αποκρίνεται σάμπως_x000D_
να ‘ταν αλήθεια νεκρός._x000D_
Μονάχα καμιά φορά βρίσκουμε ένα_x000D_
τριαντάφυλλο στο προσκεφάλι μας_x000D_
κι αίμα στάζουν _x000D_
τα χέρια του νεκρού μας.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.