Περιγραφή
Ωραίο παιχνίδι αυτό δεν είναι; Να γίνω εγώ εσύ και εσύ εγώ να γίνεις;_x000D_
Και σένα να σε λένε «Ελαφονταίν» κι εμένα να με λένε…;_x000D_
Πώς σε λένε;_x000D_
Και έτσι ζούμε εμείς καλά, κι αυτοί… καλύτερα;_x000D_
Όχι!_x000D_
Γι’ αυτό με έστειλε, ο παππούς ο Αίσωπος, να φέρω την ειρήνη. Γιατί λέει ότι αυτός τα φταίει που τα ζώα αυτού του δάσους δεν μιλάνε μεταξύ τους, δεν κάθονται μαζί στο φαγητό, δεν παίζουν σαν ομάδα, ενωμένοι, δεν βγαίνουν βόλτα όλοι μαζί στο δάσος, δεν τραγουδούν, δεν αγαπούν, δεν αγαπιούνται._x000D_
«Αυτό το “δεν”, Ελαφονταίν, θέλω να σβήσεις. Αυτό το “δεν” με καίει. Σβήσ’ το». Αυτό μου είπε ο παππούς Αίσωπος._x000D_
Δεν τρώει, δεν κοιμάται, δεν γελάει. Έχει τύψεις. Που με τους μύθους του, άθελά του, έσπειρε τη διχόνοια και έκανε τα ζώα εχθρούς, το ένα με το άλλο. Πάνε αιώνες που ο Κόρακας έχει να πει στην Αλεπού καλή κουβέντα, ο Τζίτζικας δεν τραγουδάει αν είναι ο Μέρμηγκας μπροστά και ο Λαγός αλλάζει δρόμο όταν βλέπει τη Χελώνα. Κι ακόμα βασιλιάς είναι ο μεγάλος… το Λιοντάρι… Και στη σκιά του, το Ποντίκι αν βρεθεί, νομίζει ότι νύχτωσε. Έτσι μικρό που είναι ποντικάκι… κι έτσι τεράστια που είναι του λιονταριού η σκιά._x000D_
Έχει καιρό να ξημερώσει μια μέρα ηλιόλουστη στο δάσος. Παντού σκοτάδι. Σύννεφα. Ο Αίσωπος πρέπει να ζήσει… αυτός καλά, τα ζώα καλύτερα. Οι μύθοι πρέπει να ’χουν άλλο τέλος. Η ιστορία να αρχίσει απ’ την αρχή._x000D_
Κι εγώ ο Ελαφονταίν θα γίνω ο Αίσωπος αλλιώς, ένας παραμυθάς ενός παραμυθά που αντί να ενώσει, χώρισε. Θα φέρω την ειρήνη. Με κάθε τρόπο._x000D_
Και κάθε «δεν» θα σβήσω.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.