Περιγραφή
Γη, μάνα, γύρισε και στη στροφή σου κάνε τη μέρα να γείρει_x000D_
κάνε τον ήλιο να γονατίσει και σκέπασε με τη θάλασσα όσα είδε το φως!_x000D_
Φέρε τη νύχτα να κρύψει τους αλαλαγμούς της ανάγκης·_x000D_
πόση αγωνία παγωμένη σέρνει πίσω η βασίλισσα των μορφαλλακτών!_x000D_
Κάθε τι κρύβει μέσα του και το αντίθετό του, όμως_x000D_
σαν άντρας που σέρνει τη σκευωρία που έπλεξε στου νου του τη ρουλέτα-_x000D_
ξεχνώ την απαγγελία να λύσω και από το λαιμό μου την ευχή να βγάλω,_x000D_
να σταθώ μέχρις ότου η αυγή χαράξει._x000D_
_x000D_
Το ένα φέρει μέσα του και το αντίθετό του._x000D_
Η γη με ξέβρασε για να βρω πού ανήκω_x000D_
και για αυτούς που αγαπώ παραμύθια θα πω, ιστορώντας τις κοφτές ανάσες που παίρνουν ακόμα στης ψυχής τους τα χαλιφάτα._x000D_
Οι δικοί μου ήρωες γνωρίζουν πότε κερδήθηκε μια ήττα και πότε θα ματαιωθεί μια νίκη._x000D_
Οι δικοί μου τραγικοί την πολύφυλλη κρούστα της γης διέρρηξαν για να βρουν_x000D_
πού αρχίζει το νόημα, πού λήγει η αναμονή._x000D_
Πόσο ανακουφιστική η πίστη τους στην ευταξία των μελλούμενών τους!_x000D_
(όσο και ο ίμερος του ήμερου ανιμισμού μου)_x000D_
_x000D_
(από το ποίημα «Η ώρα του ειδώλου»)
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.