Περιγραφή
Ο Υβ Λε Μανάκ έγραψε την “Κρυφή γοητεία του υλισμού” σε μια εποχή (1987) που προσπαθούσε_x000D_
να προχωρήσει την σκέψη του πέρα από την κληρονομιά του μαρξισμού και του κινήματος του_x000D_
Μάη του 68._x000D_
_x000D_
Η διερώτηση για την ουσία του ανθρώπου δεν είναι καινούργια, ούτε αφορά τους διανοού-_x000D_
μενους και μόνο, καθώς μπορεί να αποκαλυφθεί σε όλους κάθε στιγμή και κάθε ιστορική_x000D_
εποχή. Είναι κατά κάποιο τρόπο το ερώτημα των ερωτημάτων, διότι από τις απαντήσεις που_x000D_
δίνονται κάθε φορά, εξαρτάται η ίδια η κοινωνική θέσμιση._x000D_
_x000D_
Όπως σημειώνει ο ίδιος στον πρόλογό του για την ελληνική έκδοση, “το ζήτημα της ανθρώπινης ουσίας μπήκε από τη στιγμή που κάποιοι άνθρωποι απαρνήθηκαν την ανθρωπιά άλλων_x000D_
ανθρώπων και τους έκαναν δούλους. Μόνο οι υποκριτές μπορεί λοιπόν να σκανδαλίζονται που_x000D_
παίρνουμε για πραγματικότητες τις σκιές στο βάθος του Σπηλαίου. Οι σκιές είναι σκιές, αλλά εί-_x000D_
ναι πραγματικές! Σκάνδαλο είναι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που από τα παιδικά τους χρόνια είναι_x000D_
αλυσοδεμένοι από τα πόδια και το λαιμό, και δεν μπορούν να γυρίσουν το κεφάλι για να δουν_x000D_
τον Ήλιο. Σκάνδαλο είναι όλοι εκείνοι, που είχαν την ιδέα να τους αλυσοδέσουν!”._x000D_
_x000D_
Στο επίκεντρο της πολεμικής του Λε Μανάκ βρίσκεται η προσπάθειά του να ανασυγκροτήσει_x000D_
έναν πειστικό ουσιοκρατικό αντίλογο στην επιστημονική αιτιοκρατία, τον μαρξιστικό υλισμό και_x000D_
τον φιλελεύθερο ωφελιμισμό._x000D_
_x000D_
Το κείμενο αυτό αποτελεί αναμφίβολα μία κρίσιμη συμβολή στο διάλογο περί της ανθρώπινης_x000D_
συνθήκης, τον οποίο προσδοκούμε στους συγχυσμένους καιρούς που διανύουμε.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.