Περιγραφή
Ω θάλασσα που την αυγή διαβαίνεις κανηφόρα_x000D_
σα γιορτινή πομπή_x000D_
και μ’ όλες σου τις θέαινες ξαναγεννιέσαι τώρα_x000D_
σε γρήγορη αστραπή:_x000D_
_x000D_
Αστάρτη με κατάμαυρο το στέμμα των κεράτων_x000D_
κι ολόγυμνο κορμί,_x000D_
π’ ορθή στην πλώρη διαπερνάς το μένος των κυμάτων_x000D_
μ’ ακράτητην ορμή -_x000D_
_x000D_
καλοπροαίρετη Ίσιδα, που σώζεις τα καράβια_x000D_
στου πόντου τη βοή,_x000D_
Τανίτ, που η Τύρος πάντοτε σε προσκυνά μ’ ευλάβεια_x000D_
και βράδυ και πρωί -_x000D_
_x000D_
Κυβέλη, Δίκτυννα, Άσχερα και Καλυψώ και Ρέα_x000D_
κι αέναη Τηθύς,_x000D_
κι ατέρμονη επικράτεια του μυστικού Νηρέα_x000D_
σ’ ωκεανούς βαθείς –
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.