Περιγραφή
Και τότε ήλθες, πάλι._x000D_
_x000D_
Ο χρόνος, μπαμπάκα, μού είπες, ο χρόνος δεν υπάρχει. Για σκέψου, πριν γεννηθούμε. Έτσι είναι και τώρα._x000D_
Η ζωή είναι το μεσοδιάστημα._x000D_
_x000D_
Για σκέψου, η ζωή μας είναι από τη μέρα που γεννιόμαστε_x000D_
ως τη μέρα που πεθαίνουμε._x000D_
Κατάλαβες τώρα; Το μετά είναι σαν το πριν. Δεν είμαστε πουθενά γιατί απλά δεν είμαστε εδώ._x000D_
_x000D_
Κι ηρέμησα._x000D_
Κατάλαβα κάπως το μαύρο μηδέν. Το απόλυτο τίποτα._x000D_
Τα ανθρώπινα μου φάνηκαν τόσο ανώφελα._x000D_
Όλα τα συναισθήματα ήταν απόντα._x000D_
Κάθε σκέψη έσβησε. Ένιωσα πως αυτό_x000D_
το «φωτεινό μεσοδιάστημα» είναι το βάσανο._x000D_
Ένιωσα το άπειρο της στιγμής,_x000D_
την απόλυτη γλυκύτητα της ανυπαρξίας,_x000D_
ελευθερώθηκα στιγμιαία από τον πόνο της απουσίας. Όλα γέμισαν._x000D_
_x000D_
Για σκέψου αυτό, μπαμπά, πώς είναι να μη σκέφτεσαι,_x000D_
δεν είναι τέλειο;_x000D_
Μακριά από κάθε μέριμνα για οτιδήποτε,_x000D_
κατάλαβες τι όμορφα είναι;…_x000D_
_x000D_
Μία απύθμενη βύθιση στο χάος με συνεπήρε,_x000D_
η δύναμή μου γιγαντώθηκε._x000D_
_x000D_
Και να ‘μαι.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.