Περιγραφή
Παραπονιόταν σ’ όποιον συναντούσε στον δρόμο_x000D_
πως είχε αλλάξει ο καιρός_x000D_
και οι Χειμώνες είχαν εκλείψει._x000D_
Κι αυτή που χρόνια τώρα έραβε το χοντρό της παλτό_x000D_
βάζοντας όσα χρώματα και σχέδια γνώριζε_x000D_
μ’ εκείνο το κάτασπρο γιακαδάκι, κεντημένο όλο στο χέρι,_x000D_
για να το βάλει μια μέρα με χιόνι και κρύο πολύ_x000D_
πότε θα το φορούσε;_x000D_
Το φόρεσε Ιούλη μήνα_x000D_
με το θερμόμετρο στο κόκκινο._x000D_
Το καμάρωσε πάνω της σε καθρέφτες και βιτρίνες,_x000D_
το σεργιάνισε στα μάτια των περαστικών_x000D_
κι αφού το έκλεισε καλά σε ξύλινο κουτί_x000D_
το έθαψε μετά, βαθιά βαθιά μέσα στο χώμα.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.