Περιγραφή
απόψε κάποιοι δε θα κοιμηθούν_x000D_
περιμένουν_x000D_
αδελφό να τους πυροβολήσει_x000D_
ή έστω_x000D_
έναν περαστικό ν ανάψει το φως_x000D_
σε χαλεπούς καιρούς ακόμη και αυτό_x000D_
μπορεί να σε σκοτώσει_x000D_
απόψε τοποθετούν στον ουρανό_x000D_
παιδικά καθίσματα_x000D_
_x000D_
Το “κοινωνικό πρόβλημα”, αποτελεί τη λύδια λίθο στα ποιήματα που συνθέτουν τον “Κούκο”. Με αξιόπιστο στίχο, η ποιήτρια, επιχειρεί τη μνημόνευση και καταγραφή των ασθενειών μιας ένοχης εποχής χωρίς να μπορεί να αδιαφορήσει για την ελαττωματική πραγματικότητα της κοινωνίας. Η συνήθης λυρική φύση της ποίησης, εδώ μετακινείται προς τη δραματική έκφραση, μια κατάσταση την οποία η Πελαγία Φυτοπούλου δείχνει να χειρίζεται με άνεση λόγω της αντίληψης περί δραματουργίας με την οποία την έχει διαποτίσει η ιδιότητα της ηθοποιού και θεατρικού συγγραφέα. Με αφετηρία πάντοτε την κοινωνική εμπειρία και την αισθητική της ελευθεριότητας αξιοποιεί την υπερρεαλιστική γλώσσα και της προσδίδει την οικεία μορφή μιας ποιητικής διαλέκτου, με θαυμαστή ωριμότητα -καρπός, αναμφίβολα, επίμοχθης και μακρόχρονης αφανούς προεργασίας.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.