Περιγραφή
και έπειτα∙_x000D_
_x000D_
με τούτο δω το ποίημα_x000D_
δεν θα διεκδικήσω καμιά πρωτοτυπία_x000D_
για μένα, τον Μαμωνά και τη malaise du siècle∙_x000D_
σαδιστική εξάλλου ήταν πάντοτε_x000D_
η φλέβα του ειδώλου_x000D_
σαν αντάμωνε το μαύρο με τον χρυσό_x000D_
και το θειάφι με το φυτίλι_x000D_
ντενεκέδες κοσμοκαλόγεροι, Εαυτούληδες της πόλης_x000D_
ζυγίζουν νευρόσπαστα τη νοερή αξία_x000D_
μέσα στην ασάφεια του χρόνου_x000D_
και πυκνώνουν και πυκνώνουν ολοένα_x000D_
στα πέπλα της αρένας_x000D_
_x000D_
Πάμπολλες οι αλήθειες, κι εσύ δεν γνώρισες καμία;_x000D_
Γιγαντώθηκες στη λογική, ποιο να’ ναι το σημάδι;_x000D_
_x000D_
Στον πύργο της Βαβέλ σκαρφάλωσες_x000D_
στον ουρανό και στον βωμό_x000D_
και πιο πάνω και πιο πάνω και όλο πιο πάνω θέλησες_x000D_
την πτώση να αποφύγεις_x000D_
_x000D_
μα, εκείνο το φρούτο άλλοτε, μήλο κόκκινο δεν ήταν;
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.