Περιγραφή
Κοίτα – ο πρώτος πάγος απλώνεται_x000D_
στους δρόμους μας το πρωί,_x000D_
και το αίμα έχει γεύση άγριου λευκάγκαθου_x000D_
ενώ στα χείλη απόμεινε ίχνος_x000D_
φιλιού, σαν μικρή πληγή?_x000D_
κοίτα, πόσο φθαρμένες είναι οι τσέπες_x000D_
από τα χέρια με τα δερμάτινα γάντια,_x000D_
κοίτα πώς ξεχνιούνται όλες οι δικές σου_x000D_
επιπόλαιες ενέργειες, και οι κακές συνήθειες?_x000D_
πόσο κοντά κοιμούνται τα πουλιά στα κλαδιά,_x000D_
πόσο γκρίζα φαίνεται η αναπνοή στον αέρα,_x000D_
καθώς ο ήλιος χαϊδεύει τις στέγες της πόλης,_x000D_
τις κορυφές των μαύρων δέντρων από πάνω,_x000D_
και τα κοιμισμένα ψάρια στα αργοκίνητα νερά?_x000D_
πώς ο κόσμος σου προσφέρει δώρα –_x000D_
κρύα μήλα, όψιμα λουλούδια,_x000D_
ξαφνικά απάνεμα βραδινά_x000D_
και άλλες χαρές – φάε, πάρε,_x000D_
κράτα, φύλαξε τη μνήμη του καλοκαιριού?_x000D_
καθώς θα ωριμάζει στους πνεύμονες η νέα ζεστασιά,_x000D_
καθόλου άσχετη, απαλή, αόρατη,_x000D_
εύθραυστη, σαν ζωντανός μίσχος._x000D_
Και όλα όσα σου έχουν συμβεί_x000D_
ξαφνικά δεν έχουν καμιά σημασία.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.