Περιγραφή
Η συνηθισμένη κατεύθυνση των μοιρολογιών είναι ο καημός του ζωντανού για την απώλεια του αγαπημένου προσώπου. Εδώ οι ρόλοι αντιστρέφονται._x000D_
_x000D_
(…)Κοιτάς· το βλέμμα σου κραυγή στο βλέμμα μου καρφώνεις·/νεύεις, σιμώνω· τα μαλλιά φιλάς· παλμός απλώνεις/κι ως με τυλίγει γιασεμί το πατρικό σου χάδι/την ώρα που η Άτροπος βροντά ραβδιά, σημάδι /πως ξεδιαλέχτηκες να πας σορός με το κοπάδι,/αντιλογιάς ψιθύρισμα κόβεις στα δυο το βράδυ./Μου λες: Φθινόπωρο η φυλλωσιά της λεύκας πέφτει./Γραμμές, χωρίς σταλιά νερό, φυτρώνουν σε καθρέφτη,/όπου στο χνώτο, σαν χαρτί, κονδυλοφόρα μνήμη/σκίτσα μάς γράφει στο γυαλί που ο καιρός τα σβήνει.(…)_x000D_
_x000D_
Στο «Μοιρολόγι – αντιστροφή», πολύστιχο ποίημα φιλοτεχνημένο με σχέδια του ζωγράφου Απόστολου Πλαχούρη και σε μορφή ομοιοκατάληκτου 15σύλλαβου, ο ετοιμοθάνατος πατέρας μοιρολογεί –λέγει δηλαδή τη μοίρα της ψυχής– στο παιδί του, ώστε εκείνο να κατανοήσει την κυκλική λειτουργία του χρόνου και να εγκαταλείψει τη θλίψη. Το παρηγορεί και του εξηγεί το γιατί και με ποια σειρά πρέπει να εκτελέσει διάφορες ταφικές λειτουργίες, όπως τις καθιέρωσε και τις ζητά αιώνες τώρα η ελληνική παράδοση. Πολλές από αυτές τις εκδηλώσεις εμφανίζονται κοινές από την αρχαιότητα στον χριστιανισμό, σε άλλες θρησκείες και λαϊκές δοξασίες. Θυμίζουμε, στην Πολιτεία του Πλάτωνα, τη διήγηση του Σωκράτη για τη μεταθανάτια περιπλάνηση της ψυχής του Ήρου, την αντίστοιχη Κόλαση του Δάντη, τις ανατολικές αφηγήσεις για τη μετενσάρκωση και το κάρμα.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.