Περιγραφή
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ_x000D_
_x000D_
Γκρίζο πρωινό, η θλίψη στάζει απ΄τα μπαλκόνια_x000D_
γυμνά οικόπεδα με πλαστικά μπιτόνια_x000D_
μέσα στη ζέστη αγκομαχά ο ανεμιστήρας_x000D_
και στο γραφείο αδειανά μπουκάλια μπύρας._x000D_
_x000D_
Απομεινάρια ενός ηλίθιου εμφυλίου_x000D_
που εδώ συνέβη, χτες, μέσα Ιουλίου_x000D_
στη μνήμη δύο στρατεύματα παλεύουν_x000D_
τάφους στης λήθης τα νεκροταφεία σκυλεύουν._x000D_
_x000D_
Μια η δικαίωση ερχόταν, μια οι τύψεις_x000D_
πού να’ ξερα πως τόσο θα μου λείψεις…_x000D_
Μήπως να είναι από της νοσταλγίας τη μέθη_x000D_
κι απ’ τη θλιμμένη σκοτεινιά που ‘χουν τα πένθη;_x000D_
_x000D_
Ή φταίει που χάθηκα στο χάος της Αθήνας_x000D_
στα μίζερα στενά, στη λήθη της ρουτίνας_x000D_
και δεν προσπάθησα να κάνουμε παρέα…_x000D_
Ή μήπως, τρέμω του θανάτου την ιδέα;_x000D_
_x000D_
Δεν μπορώ άλλο του μυαλού μου τους πολέμους_x000D_
χάνομαι στης πολιτείας τους ανέμους_x000D_
μα στα στενά απ’ τα παράθυρα μυρίζει_x000D_
ό,τι πια χάθηκε και πλέον δε γυρίζει_x000D_
_x000D_
κι ανεμοστρόβιλος εικόνων με κυκλώνει_x000D_
όλοι μαζί το μεσημέρι στο σαλόνι_x000D_
_x000D_
γιορτές με πλήξη στο καθιστικό_x000D_
κάποιο πρωί με ένα ξύπνημα γλυκό_x000D_
_x000D_
κι η θέα από τον θάλαμο του “Σωτηρία”_x000D_
βρώμικες τέντες, πεύκα, λεωφορεία.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.