Περιγραφή
Μέσα από τα γόνιμα σπλάχνα της περίφημης Γενιάς του ’30 αναπήδησαν και δυο ποιητικά λιοντάρια, ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Γιάννης Ρίτσος, για να υψώσουν και να διευρύνουν το ποιητικό βίωμα των Νεοελλήνων με τρόπους ιδεαλιστικής διαύγειας και εικονιστικής μεγαλοσύνης που σου κόβουν την ανάσα._x000D_
Υπακούοντας τυραννικά στην πάμπλουτη λυρική ιδιοσυγκρασία τους -απολλώνια στον Ελύτη, διονυσιακή στον Ρίτσο- και υποκύπτοντας αγόγγυστα στο πανίσχυρο χάρισμά τους, πρόσφεραν στη νεοελληνική ποίηση δώρα βαρύτιμα και -μέσα στην σχετικότητα των ανθρωπίνων- αθάνατα._x000D_
Ετούτη η αξιοζήλευτη αθανασία της σύγκορμα και σύψυχα βιωμένης ποιητικής τους γλώσσας, ετούτη η γιγάντωση της δημιουργικής τους γονιμότητας, ετούτη η ζηλευτή ευκρίνεια της ελληνικής τους συνείδησης τιμώνται -συγκριτικά και μαζί αντιθετικά- με το τεσσαρακοστό “Τετράδιο” της “Ευθύνης”. Για να επαναβεβαιωθεί πως ανάμεσα στους πανύψηλους ποιητές που εγαλβάνισε στα ιερά της σπλάχνα η νέα Ελλάδα στέκονται μεγαλόπρεπα κι αυτοί οι δύο, τα λιοντάρια, ισοστάσιοι, ισόβαθμοι και αξιοτίμητοι.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.