Περιγραφή
…Πρόσωπα υπαρκτά είναι όλοι και όλες οι αναφερόμενοι στα παραπάνω γραφόμενα. Με σάρκα, οστά, συναισθήματα….._x000D_
Αφανής και καθημερινή στ’ ανθρώπινου γένους τη μεγάλη ανηφόρα, η ανώνυμη, εθελούσια σταύρωσή τους. Άγνωστο το πώς και πού μαθήτευσαν. Πού και πώς σπούδασαν αυτήν την τέχνη της τόσο μεγάλης, της τόσο άδολης προσφοράς…. _x000D_
Εκούσιοι, άμισθοι πρεσβευτές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της μπέσας, του φιλότιμου…._x000D_
Μακάριοι στο έργο τους, ποτέ δεν αποζήτησαν επιφανειακή δικαίωση ή αναγνώριση. Μόνο εκεί. Λίγο μετά το δείλι. Τις πρώτες ώρες της νύχτας. Όταν στα εσώψυχα γίνεται ο απολογισμός. Ο ατόφιος, ο καθαρός, ο πραγματικός απολογισμός. Τότε από το κουρασμένο αλλά φωτισμένο πρόσωπο ξεπηδούν αβίαστα μυρωδιές. Όμορφες. Σπάνιες. Και κρατούν γλυκιά συντροφιά στους ανθρώπους μέχρι το χάραμα. Είναι αυτό που νοιώθουμε τη νύχτα, που συνταράζει το μέσα μας, που γαληνεύει και ηρεμεί τον ύπνο μας. _x000D_
Είναι αυτές, οι μοναδικές, «Οι ευωδιές του νυχτολούλουδου».
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.