ΟΙ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ

Περιγραφή

ανακάλυψα μία καινούργια _x000D_
_x000D_
πρόταση που αρχίζει με χορτάρι_x000D_
και αν την τραγουδήσεις_x000D_
με τις παλάμες στο στομάχι_x000D_
_x000D_
η γλώσσα σου θα γεμίσει δάκρυα_x000D_
_x000D_
ίδια με αυτά ενός γέρου_x000D_
που λίγο πριν τον θάνατο_x000D_
ζητάει την μαμά του_x000D_
_x000D_
_x000D_
αυτός είναι ένας πολιτισμός_x000D_
που αντέχει την αοριστία_x000D_
κάθε πρωί και απόγευμα_x000D_
στέκονται σταυροπόδι_x000D_
έπαρση και υποστολή παραδοξότητας_x000D_
_x000D_
_x000D_
είναι σημαντικό να ισορροπείς _x000D_
_x000D_
με ένα ασύγχρονο λουλούδι _x000D_
_x000D_
φυτεμένο στο κεφάλι σου_x000D_
_x000D_
ποιος σου το έμαθε αυτό;_x000D_
_x000D_
_x000D_
Χθες το ξημέρωμα_x000D_
μαζί με τα σεντόνια_x000D_
τίναξες και την απελπισία μου._x000D_
_x000D_
_x000D_
_x000D_
*_x000D_
_x000D_
_x000D_
τίποτα δεν γνωρίζουμε_x000D_
πως πενθούν τα ζώα_x000D_
πως προσεύχεται το χώμα_x000D_
με τι επιχειρήματα διαπραγματεύεται το πεύκο τον χειμώνα _x000D_
_x000D_
θα γνωρίζαμε σίγουρα πιο πολλά_x000D_
_x000D_
το ορκίζομαι_x000D_
αν για δασκάλα μας στην πρώτη δημοτικού_x000D_
_x000D_
προτιμούσαμε ένα πηγάδι_x000D_
με την σιωπή της πρασινάδας_x000D_
που σέρνεται για χρόνια στον πάτο_x000D_
με την δροσιά ενός παιδιού_x000D_
που τρέχει στην αγκαλιά κάποιου_x000D_
_x000D_
_x000D_
περισσότερο χτυπάμε παλαμάκια_x000D_
_x000D_
για να σουρώσουμε_x000D_
ότι σταγόνα απέμεινε απ’ το μέλλον_x000D_
_x000D_
_x000D_
μα δεν πειράζει_x000D_
αρκετά τραβήξαμε για λίγη ακόμα γνώση_x000D_
_x000D_
_x000D_
*_x000D_
_x000D_
_x000D_
_x000D_
Θα γράφω πιο συχνά για αυτή την απόσταση που ανέφερες. _x000D_
_x000D_
έτσι θα καταφέρω να σύρω την θάλασσα πιο κοντά σου._x000D_
Η αρχιτεκτονική μας θυμίζει σπίτι σε νησί._x000D_
Λευκό με πήλινα πιθάρια._x000D_
_x000D_
Μωβ λουλούδια που σε κοιτάζουν προκλητικά με το στόμα_x000D_
_x000D_
ανοιχτό._x000D_
Οι άνθρωποι στο χτίσιμο είχαν ξυλώσει όλες τις πόρτες _x000D_
_x000D_
και είχαν ορκιστεί αιώνια μνήμη._x000D_
_x000D_
Οι τοίχοι θολωτοί_x000D_
να πέσουν να σε αγκαλιάσουν_x000D_
και το δωμάτιο_x000D_
μια κούνια ξύλινη για να θυμάσαι με ασφάλεια αυτά που έχεις να ξεχάσεις._x000D_
_x000D_
τσι συχνά και μόνο συχνά_x000D_
_x000D_
θα καταφέρνω να εκβάλω πάνω σου.