Περιγραφή
[…] Το όνειρο και η ανάγκη για επιβίωση, ορκισμένοι εχθροί._x000D_
Εκείνη τη νύχτα έπιναν μαζί, χωρίς να χαρίζονται, χωρίς να προσμένουν ν’ αγιάσει τίποτα. Σαν σε χορό ερωτικό χωρίς αγγίγματα, μόνο τσουγκρίσματα στην υγειά της ζωής. […]_x000D_
_x000D_
[…] Γιατί σε τέτοια ταξίδια μόνος δεν είσαι. Ό,τι λαμπυρίζει το σκοτάδι είναι μαζί σου._x000D_
Θες τ’ άστρα του ουρανού…_x000D_
Θες τα νυχτοπούλια που γλυκοπαίζουν μες στο σκοτάδι…_x000D_
Θες οι αλήτες, οι άσπονδοι και οι αγύρτες, που είναι οι μόνοι που παλεύουν τη μοίρα και το λιγόπνοο φως της…_x000D_
Θες εκείνο το αυτόφωτο θείο άστρο που ευλογεί τους τολμηρούς…_x000D_
Τόσα κι άλλα τόσα σε συντροφεύουν._x000D_
Έτσι περνούσαν οι νύχτες κι έτσι τις προσκυνούσαν οι μέρες, ομολογώντας υποταγή στην ανάγκη και στη λεβεντιά που ονειρεύεται. […]_x000D_
_x000D_
[…] Η μουσική, βασίλισσα και θεά, έσταζε στα μελίγγια και στιγμές ύπουλα κατηφόριζε στα άδυτα της ψυχής αναγκάζοντας τους υπάκουους ακροατές της να γκρεμίζουν το παρελθόν, να σπέρνουν βροντές και αστραπές στο παρόν και να ονειρεύονται ζωή του μέλλοντος. […]
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.