Περιγραφή
ΟΤΑΝ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙΣ… _x000D_
Σε μια σκληρή σιωπή του βράχου έμεινες _x000D_
για ν’ αγναντεύεις πέλαγα _x000D_
να παίρνεις την αλμύρα, _x000D_
να επεκτείνεσαι μ’ ευπρέπεια _x000D_
και να ’χεις συντροφιά αποσπερίτη. _x000D_
_x000D_
Κι όταν θα νιώσεις μοναξιά _x000D_
κι αν πληγωθείς παράφορα _x000D_
απ’ τις συνωμοσίες των ανθρώπων _x000D_
και των νεφών το παραλήρημα, _x000D_
πάρε ένα κύμα έρωτα κι ένα φεγγάρι οδηγό… _x000D_
κει κάτω στον ορίζοντα σε περιμένω…
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.