Περιγραφή
Στη δεύτερη ποιητική συλλογή του, με τίτλο «Όταν οι τίγρεις καπνίζουν», ο έφηβος Θωμάγγελος-Κάρλος Πρασσάς, ποιητής εξ απαλών ονύχων –αφού ξεκίνησε να γράφει ποιήματα όταν πήγαινε ακόμη στο νηπιαγωγείο– αναμετριέται με τον ντανταϊσμό και τον σουρεαλισμό αλλά και τον σκληρό ρεαλισμό, ίσως ανοίκειο για την ηλικία του._x000D_
_x000D_
Στα εξήντα δύο πεζοποιήματά του, μας μιλάει για την υπακοή στην εξουσία κάθε μορφής, για τα μουχλιασμένα μυαλά, τους μικρούς θεούς, τη μοναξιά, τη χαύνωση, τη μακάρια σκλαβιά των ανθρώπων, όπως βλέπουμε και στους παρακάτω στίχους:_x000D_
_x000D_
Μας ταΐζουν, τελικά, καλά εδώ στο Εκτροφείο._x000D_
_x000D_
Με τα καλύτερα, άριστης ποιότητας υλικά._x000D_
_x000D_
Αυξάνονται διαρκώς οι στρώσεις του λίπους μας._x000D_
_x000D_
Κατά συρροή οι ανακοπές συναισθημάτων._x000D_
_x000D_
Και μας ποτίζουν με σύριγγες προόδου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.