Περιγραφή
Μια φορά κι έναν καιρό,_x000D_
Σ’ένα όμορφο χωριό, _x000D_
Ζούσε ένα μικρό αγόρι,_x000D_
Που το λέγανε Μανόλη…_x000D_
_x000D_
Το παιδάκι ήταν καλό,_x000D_
Το’ λέγαν και στο σχολείο,_x000D_
Μα το έτρωγε ένα πάθος,_x000D_
Που ‘χε στης καρδιάς το βάθος…_x000D_
_x000D_
Ήθελε να τον θαυμάζουν όλοι,_x000D_
Μα και να τον επαινούν,_x000D_
Και αυτός να το αρνείται,_x000D_
Για να του το ξαναπούν…_x000D_
_x000D_
Του ‘λέγαν «είσαι καλός!!!»_x000D_
Κι αυτός έλεγε: «Μα πώς;_x000D_
Είμαι απ’ όλους πιο κακός,_x000D_
Ταπεινός κι ελεεινός!!!»_x000D_
_x000D_
Ώσπου έφτασε μια μέρα _x000D_
Και τον καταλάβανε όλοι,_x000D_
Στα κρυφά τον λέγαν «λέρα»_x000D_
Και φρουφρουταπειναρόλη…_x000D_
_x000D_
Μα επειδή ήτανε καλός_x000D_
Και στο βάθος λογικός_x000D_
Είπαν να τον διορθώσουν!_x000D_
Λέτε να το κατορθώσουν;
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.