Περιγραφή
Ως κι η πέτρα χάνει τ’ άσπαστό της_x000D_
στο χείλος του γκρεμού._x000D_
_x000D_
Εσύ θα το εγκατέλειπες ποτέ για ’μένα;_x000D_
Μη φοβάσαι…_x000D_
Μη διστάζεις…_x000D_
Ως και τα θραύσματά σου προτίθεμαι ν’ αγκαλιάσω._x000D_
_x000D_
Ο ανεμόμυλος κι ο φάρος_x000D_
να χαιρετιστούν θέλω ξανά._x000D_
Να κάνουν σινιάλο ο ένας στον άλλο,_x000D_
γυρνώντας κι αναβοσβήνοντας,_x000D_
για να δείξουν χαρούμενοι το σμίξιμό μας_x000D_
και να δώσουν την ευχή αυτήν τη φορά να ’ναι αειθαλές…
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.