Ο ΘΕΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Περιγραφή

ΞΑΦΝΙΚΑ ΒΡΑΔΥΑΖΕΙ _x000D_
_x000D_
Καθένας στέκεται μόνος και ανυποψίαστος _x000D_
_x000D_
απέναντι στο θάνατο _x000D_
_x000D_
καθώς τον διαπερνούν οι αχτίδες του ήλιου _x000D_
_x000D_
Ξαφνικά _x000D_
_x000D_
πέφτει άσπλαχνα η νύχτα _x000D_
_x000D_
ΣΚΕΦΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ _x000D_
_x000D_
Σκεφτικός και μόνος στην παντέρημη πόλη _x000D_
_x000D_
Μετράω με βήματα αργά και βαριά την απέραντη σιωπή… _x000D_
_x000D_
Τα μάτια μου δεν σκαλώνουν σε καμία ανθρώπινη φιγούρα . _x000D_
_x000D_
Τα παπούτσια των ανθρώπων που περπάτησαν _x000D_
_x000D_
επάνω στις πλάκες των πεζοδρομίων _x000D_
_x000D_
δεν άφησαν πουθενά τα ίχνη τους _x000D_
_x000D_
Πέπλο άλλο να κρυφτώ δεν βρίσκω εκτός από την ατέλειωτη μοναξιά. _x000D_
_x000D_
Άπραγος, στερημένος ,γυμνός από χαρά, _x000D_
_x000D_
φλέγομαι στην πυρά _x000D_
_x000D_
που άναψε ο ιός. _x000D_
_x000D_
_x000D_
Δεν ξέρω αν πιστεύω στην δική μου ζωή _x000D_
_x000D_
Παίζει μαζί μου κρυφτούλι ολημερίς. _x000D_
_x000D_
Διάβηκα μέσα της μονοπάτια άβατα και άγρια. _x000D_
_x000D_
Τώρα δεν ξέρω αν τα ξαναβρώ ,ούτε αν η αγάπη ξαναγυρίσει σε μένα . _x000D_
_x000D_
Με την λογική του ιού βαδίζω και χάνομαι στο βάθος των δρόμων _x000D_
_x000D_
που ανοίγονται αμείλικτα μπροστά στο νου και στις σκέψεις μου _x000D_
_x000D_
καθώς βρίσκομαι εγκλωβισμένος ανάμεσα σε άψυχους τοίχους. _x000D_
_x000D_
ΟΙ ΚΛΩΝΟΙ _x000D_
_x000D_
Στου ποταμού τις όχθες κάθισα _x000D_
_x000D_
όλη την ημέρα να μουσκέψω _x000D_
_x000D_
Οι κλώνοι μου τριγύριζαν _x000D_
_x000D_
εδώ κι εκεί αδέσποτα _x000D_
_x000D_
Με βρήκε η νύχτα γυμνό _x000D_
_x000D_
επάνω στη γέφυρα των ονείρων _x000D_
_x000D_
Οι κλώνοι μου μαζεύτηκαν ένα πλήθος _x000D_
_x000D_
προχωρώντας στις Πύλες του Αχέροντα _x000D_
_x000D_
Πέθαιναν οι κλώνοι από στεναγμούς _x000D_
_x000D_
Βουτηγμένος στη θλίψη _x000D_
_x000D_
ξεχάστηκα ο άμοιρος _x000D_
_x000D_
Πήγε οκτώ το πρωί _x000D_
_x000D_
Γέμισε η καρδιά μου δροσοστάλες _x000D_
_x000D_
Πρόσεξα πως δε μου έμεινε στο στόμα _x000D_
_x000D_
παρά μια λέξη ακόμα _x000D_
_x000D_
Τίναξα το χώμα από τις παλάμες μου _x000D_
_x000D_
Κοίταξα με λύπη το ρολόι μου _x000D_
_x000D_
Ο κόσμος είχε μεσάνυχτα _x000D_
_x000D_
Αναφώνησα: _x000D_
_x000D_
-Είναι ώρα για εγκλεισμό! _x000D_
_x000D_
Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ _x000D_
_x000D_
_x000D_
Ιέ εσύ, Ιέ θεϊκέ και δαιμονικέ δεν πιστεύω _x000D_
_x000D_
ότι ο πλανήτης μας και ο χρόνος είναι σημεία κοινού κύκλου _x000D_
_x000D_
Θνησιγενείς οι συλλογισμοί μου κοντόφθαλμοι _x000D_
_x000D_
ο νους και η λογική μου _x000D_
_x000D_
Ιέ που θέλεις την ανάσα μας πεθαμένη _x000D_
_x000D_
δε