Περιγραφή
Αλέξανδρος Μωραϊτίδης. Κοιμήθηκε ενενήντα χρόνια πριν στο θαυμαστό νησί, ως μοναχός Ανδρόνικος. Τον κλείνουμε, στεγανά, σε μικρές παραγράφους. Με λέξεις κλισέ. Με ζυγίσματα, με κρίσεις, με βαριά λογύδρια._x000D_
Άλλον αέρα ανάπνεε αυτός. Είτε στο καράβι για τον τόπο του. Είτε στα Κατουνάκια, στους ευλογημένους Δανιηλαίους. Είτε ανεβαίνοντας χειμώνα καιρό στο Καρπενήσι, της “Ακροπόλεως” ταξειδιώτης._x000D_
Γέλαγε η ψυχή του. Το μάτι του κοιτούσε τη χώρα, την χαίρονταν, την ερωτεύονταν και η πένα μελωδούσε τα δικά της. Και χάσκουμε εμείς να μαζέψουμε κοχύλια, κουβέντες, ματιές. Κι αυτός μάς κερνάει συνεχώς, ψυχή γενναιόδωρος. _x000D_
Κερνάει και φως, αφειδώλευτα, σαν εκείνη την “χρυσή λάμψη” στον “Μπάρμπα-δήμαρχο”. Λάμψη που καταπραΰνει, προστατεύει, σώζει.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.