Περιγραφή
Το πρόσωπο_x000D_
_x000D_
Μου έδωσε όνομα πρόσωπο_x000D_
ανακάλυψα τότε ποιο ήταν το πρόσωπό μου_x000D_
άγγιξα τις γραμμές το περίγραμμά του_x000D_
το είδα το αντίκρυσα πρώτη φορά στον καθρέφτη_x000D_
με φώναξα με το όνομά μου_x000D_
επιτέλους είχε πια σάρκα και οστά_x000D_
δεν ήταν κάτι άγνωστο_x000D_
μια αφηρημένη έννοια ή λέξη_x000D_
άφηνε πίσω ένα ανθρώπινο αποτύπωμα_x000D_
μια φυσική παρουσία που έπαιρνε σχήμα και μορφή_x000D_
από τον νόμο της βαρύτητας._x000D_
_x000D_
_x000D_
Η ελιά_x000D_
_x000D_
Ένας τεράστιος ουρανός_x000D_
εναποθέτει τα κρίματά του_x000D_
σ’ ένα κορμί καχεκτικό αδύναμο_x000D_
ένα με το χώμα_x000D_
με τη γη των προγόνων του που τόσο αγάπησε_x000D_
να ψάχνει να βρει λίγη σκιά να ξαποστάσει_x000D_
κάτω απ’ τον κορμό της γέρικης αιωνόβιας ελιάς_x000D_
σύμβολο μιας μνήμης_x000D_
που δεν ξεχάστηκε ποτέ_x000D_
μόνο πασχίζει να ξορκίσει_x000D_
να απαλλαγεί από το βάρος των λογισμών_x000D_
που ακόμα καλείται να πληρώνει.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.