Περιγραφή
Ένα οδοιπορικό των λέξεων στα άνυδρα τοπία του έρωτα, στην πικρή μνήμη του τόπου, στην ξενιτιά των ματαιώσεων και των ποικίλων ανατροπών. _x000D_
Το βλέμμα πέφτει αμείλικτο επάνω στη φθορά. _x000D_
Δεν της χαρίζεται, δε σπαταλιέται σε ανούσιους εξωραϊσμούς αλλά αποκαλύπτει και σχολιάζει τα κεκρυμμένα. _x000D_
Ποιήματα ποιητικής αναλαμβάνουν να οριοθετήσουν το πλαίσιο όπου κινούνται τα αδιέξοδα, καταδεικνύοντας τη δυνατότητα του στίχου κι άλλοτε την αδυναμία του να αποκρυσταλλώσει την βαθιά στιγμή. _x000D_
Ο έρωτας κι η έντασή του, μοτίβο που επανέρχεται, ευελπιστεί να εγκαταστήσει τη λάμψη του σώματος στο αμείλικτο του χρόνου, ενώ η ύπαρξη -με τη βοήθεια του σαρκασμού και της λεπτής ειρωνείας- παλεύει και αντιστέκεται και φυσικά δεν καταδέχεται να απελπιστεί._x000D_
_x000D_
Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.