Περιγραφή
ΜΝΗΜΗ_x000D_
_x000D_
Όταν νύχτωνε_x000D_
και πλέναν οι κοπέλες_x000D_
τα ντροπαλά τους στήθη_x000D_
γνέφαν στο φεγγάρι και του μιλούσανε._x000D_
_x000D_
Πέρα, στον κίτρινο κάμπο_x000D_
το καρπούζι ωρίμαζε σιωπηλά· _x000D_
_x000D_
συντροφιά με τα ήρεμα όνειρα_x000D_
_x000D_
που περιμέναν να γίνουν αλήθεια._x000D_
*_x000D_
ΡΑΓΕΣ_x000D_
_x000D_
Ακούω το τρένο_x000D_
που δεν έρχεται_x000D_
λες και υπάρχει._x000D_
_x000D_
Εμείς στον τόπο μας_x000D_
δεν έχουμε τρένα_x000D_
δεν έχουμε εργοδηγού_x000D_
δεν έχουμε ράγες._x000D_
_x000D_
Ράγες._x000D_
*_x000D_
Η ΦΩΝΗ_x000D_
_x000D_
Συχνά οι σκέψεις σου σε φέρνουνε σιμά_x000D_
στα παλαιά συμβάντα που νοσούν,_x000D_
στην κλίνη της ανίατης μνήμης._x000D_
_x000D_
Τίνος είναι η φωνή που ρωτάει γιατί_x000D_
γιατί τότε αυτό, γιατί τότε εκείνο;_x000D_
Ψυχρή φωνή, ωμή_x000D_
σαν το βλέμμα του φονιά πριν το μαχαίρι._x000D_
_x000D_
Μα λίγα ξέρει για τη ζωή_x000D_
η φωνή._x000D_
_x000D_
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.