Περιγραφή
Ο ΠΑΡΑΦΡΩΝ ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ_x000D_
_x000D_
Ένας ρινόκερος τρέχει μες στο κεφάλι μου_x000D_
κάθε που πέφτει μαύρο το σκοτάδι_x000D_
όταν οι οιμωγές ακούγονται όλο και δυνατότερα_x000D_
απ’ το υγρό υπόγειο του μυαλού μου_x000D_
Θυμάσαι όταν με πρωτοσυνάντησες, αγάπη μου_x000D_
στη συμβολή των οδών Garibaldi και Pace_x000D_
ακριβώς εκεί που τέμνονται ο έρωτας και η φθορά_x000D_
Περπατάγαμε αγέρωχοι στη μουσκεμένη πόλη_x000D_
ντυμένοι τα είκοσι μας χρόνια_x000D_
την ώρα που οι οδοκαθαριστές _x000D_
μάζευαν σάπια φιλιά από τους δρόμους_x000D_
Ω, μη μ’ αφήσεις μόνο τώρα, αγάπη μου_x000D_
στη μέση αυτού του σκοτεινού τούνελ_x000D_
πίσσα το σκοτάδι και στην άκρη του_x000D_
αυτά τα άγρια σκυλιά που αλυχτάνε_x000D_
Ας μην τους κάνουμε τη χάρη να μπουν στα μυαλά μας_x000D_
Μυρίζει, το ξέρω, αγάπη μου, καμένη σάρκα ο αέρας_x000D_
Ας στρώσουμε στον δρόμο παλιές εφημερίδες_x000D_
να μην κρυώνουνε το βράδυ οι νεκροί μας_x000D_
και το πρωί που θα ’ρθει σίγουρα, το ξέρεις και το ξέρω_x000D_
θα κάνουμε τον απολογισμό μας_x000D_
Τόσοι νεκροί, τόσοι τραυματίες, τόσοι ζωντανοί_x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.