Περιγραφή
Με τη σκέψη της ενηλικίωσης αναλογιζόµουν πώς έγινα ο άνθρωπος που είµαι._x000D_
_x000D_
Η απάντηση, βέβαια, δεν ήταν µακριά, µόνο τριακόσια ογδόντα εφτά χιλιόµετρα. Η συλλογή µου «Ρέµβη» γράφτηκε για να µοιραστώ τις εµπειρίες που µου έµαθε η Λευκάδα, όποιες κι αν ήταν: από τα πρώτα γενέθλια µέχρι και το πένθος. Με το κάθε γέλιο, βήµα, αντίο, «µου λείπεις», « σ’ αγαπώ», γέµιζα τα χέρια µου µε το µελάνι της κάθε λέξης χωρίς να ήξερα τι θα κάνω, τι θα απογίνει το χαρτί._x000D_
_x000D_
Έγραψα αυτά τα ποιήµατα γιατί χωρίς αυτά δεν υπάρχω ούτε εγώ._x000D_
_x000D_
Όταν ξηµερώνει_x000D_
Οι ποιητές επιστρέφουν στον κήπο,_x000D_
στα αγάλµατά τους_x000D_
Οι ποιητές πεθαίνουν_x000D_
µέχρι το βράδυ_x000D_
που θα συνεχίσουν τον περίπατό τους._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.