Περιγραφή
Σε σας, ω Χάριτες, θέτει τα λίγα φύλλα του ένας ποιητής_x000D_
Επάνω στον αγνό βωμό, μαζί με μπουμπούκια τριαντάφυλλα,_x000D_
Και το κάνει αυτό με θάρρος. Ο καλλιτέχνης χαίρεται_x000D_
Το εργαστήρι του, όταν πάντα σαν Πάνθεον φαίνεται ολόγυρά του._x000D_
Ο Δίας χαμηλώνει το θείο μέτωπο, και η Ήρα το υψώνει·_x000D_
Ο Φοίβος προχωρά, τινάζει το σγουρόμαλλο κεφάλι·_x000D_
Η Αθηνά κοιτάζει κάτω αυστηρά, κι ο Ερμής, ο ελαφρός,_x000D_
Στρέφει στο πλάι το βλέμμα του, πονηρό και τρυφερό μαζί._x000D_
Στον Βάκχο όμως, τον τρυφερό κι ονειροπόλο, η Κυθέρεια σηκώνει_x000D_
Βλέμμα επιθυμίας γλυκιάς, υγρό και στο μάρμαρο ακόμη._x000D_
Την αγκαλιά του νοσταλγεί, και μοιάζει να ρωτάει:_x000D_
Δεν θα ‘πρεπε ο γιος μας ο λαμπρός στο πλάι μας να είναι;
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.