Περιγραφή
ΜΕΣΟΤΟΝΙΚΟΣ_x000D_
28-10-2020_x000D_
_x000D_
Να!, κόρη, μα πού να σε βρω;_x000D_
Δεν είσαι πια στον κόσμο αυτό_x000D_
Οπού είναι δικός μου!_x000D_
_x000D_
Στην κόρη που, σε ξεροβόρι,_x000D_
Μακρυά της ζω, στην παγωνιά,_x000D_
Που έβλεπα ως ήταν πιο νια,_x000D_
Στην ήβη της μπρος μου!_x000D_
_x000D_
Ναι, κόρη, που δεν είσαι πια!_x000D_
Τόσο μακρυά σου: το κρύο!_x000D_
Θα’ μπω σε εσέ, που ’σαι φωτιά_x000D_
Και θα καώ για να σε βρω._x000D_
Δεν ξέρω εγώ να σταματώ!_x000D_
Μα, εσύ θα με κάψεις, κι αντίο!_x000D_
Ποιος το ξεκινά; Δεν τολμώ!_x000D_
_x000D_
Νιώθω ο βίος μακρύς να ’ν’ μπροστά,_x000D_
Και είναι βαθύς βίος εντός μου,_x000D_
Και είσαι ο βαθύς, ο μακρυά,_x000D_
Γιατί ήσουν και θα ’σαι το φως μου!_x000D_
_x000D_
Στην πάλαι κόρη, μην τη δω!_x000D_
(Και ας πάω παγωμένος να θνήσω)._x000D_
Το ποίημα που της φέρνω αυτό_x000D_
Κάπως με θερμαίνει, ίσως ζήσω!_x000D_
Είτε από κρύο, είτε από φωτιά,_x000D_
Σε πάγο ή σε πυρκαγιά,_x000D_
Μακρυά ή μέσα σε τέτοιο φως_x000D_
(Κι από έγκαυμα είτε έτσι είτε αλλιώς)_x000D_
Βαθύ σε παθούσα καρδιά._x000D_
_x000D_
Ή ξεκινώ ως εσέ, ή πια_x000D_
Την κρύα κι αιώνια φθορά_x000D_
Θένα τη βρω στην εδώ στάση_x000D_
Εκείνου που δεν θα ξεχάσει._x000D_
_x000D_
Όποιου είν’ του Ποτέ και του Πάντα,_x000D_
Του απείρου του: εσύ είσαι η αβάντα._x000D_
Να, κόρη, που στον κόσμο αυτό_x000D_
Θα είσαι, που στέκει ο δικός μου!
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.