Περιγραφή
Επί Ερειπίων _x000D_
_x000D_
Και συχνά τελευταία _x000D_
καθόταν ανάμεσα στα συντρίμμια _x000D_
Από παιδί βλέπεις αγαπούσε τα ερείπια _x000D_
Ίσως, γιατί αυτά του έδιναν τη δυνατότητα_x000D_
να φαντάζεται ή να ανασκευάζει_x000D_
Ίσως, γιατί αυτά του μάθαιναν την καταστροφή _x000D_
_x000D_
Σήμερα κάθεται ανάμεσα _x000D_
σε σπασμένα δίκτυα _x000D_
θρυμματισμένους λαούς _x000D_
διαρρηγμένες αμοιβές_x000D_
διάτρητα όνειρα_x000D_
_x000D_
Του λείπει όμως πλέον η φαντασία _x000D_
Γι’ αυτό αναρωτιέται μοναχά _x000D_
τι είναι πιο επώδυνο _x000D_
Tο σπάσιμο ή η συγκόλληση _x000D_
Ο πόνος άραγε ή η επιδιόρθωσή του _x000D_
Και τείνει πάντα προς το δεύτερο _x000D_
Όπως αυτή η κολόνα του ερειπωμένου κλειστού μαγαζιού_x000D_
Όπως αυτή η κολόνα δωρικού ρυθμού μιας χώρας _x000D_
που γέρνει _x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.