Περιγραφή
Ο Γιάννης Λαρής, γιος του εκλιπόντος εκδότη Ιωσήφ Λαρή, είναι ένας άνθρωπος νέος, ανήσυχος, ιδιότροπος, που η ζωή τον κάλεσε να αναλάβει ξαφνικά τη διεύθυνση του «Οίκου Λαρή». Αισθάνεται όμως πως αυτή η κληρονομιά τον καθορίζει, τον δεσμεύει. Σαν να του στερεί ώρες ώρες το οξυγόνο._x000D_
_x000D_
Ξεκινά ένα νοητικό ταξίδι αναζήτησης της πραγματικής του ταυτότητας, μια περιπλάνηση μοναχική σε σκέψεις παραληρηματικές και σε μονολόγους εσωτερικούς. Χαράζει πορεία, αποφεύγοντας τις σκιές και ακολουθώντας τον ήλιο. Εκεί ξεπηδούν αναμνήσεις, ξεθωριασμένες και θολές από το πέρασμα των χρόνων._x000D_
_x000D_
Ό,τι προσπαθεί να αντιληφθεί και να ερμηνεύσει παραμένει ασαφές, ακαθόριστο. Θέτει ερωτήματα. Μια πεινασμένη δεκοχτούρα, το μοναδικό κίτρινο χαμομήλι κάποιας πλαγιάς και ένας χειμερινός κολυμβητής αδυνατούν να απαντήσουν._x000D_
_x000D_
Λύση δεν δίνουν ούτε ο άθλιος πρωινός καφές, ούτε η μπίρα και το μπέρμπον. Αισθάνεται μόνος, ανίσχυρος. Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, αναζητά απαντήσεις στο παρελθόν. Εκεί συναντά φιγούρες ξεχασμένες, αλλοιωμένες, νεκρές, φαντάσματα. Επιστρέφει στο παρόν, και πάλι μόνος. Μοιάζει αλαζόνας, ωστόσο είναι αδύναμος. Αντιλαμβάνεται τη μοναξιά του πότε ως καταδίκη και πότε ως καταφύγιο._x000D_
_x000D_
Τελικά, καλείται να απαντήσει σε ένα και μόνο ερώτημα: Τι ακριβώς ζητά από την ύπαρξή του; Είναι το πιο δύσκολο ερώτημα που έχει θέσει στη ζωή του.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.