Περιγραφή
Ναί, ὑπάρχουν κάποιες στιγμές στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ὅπου φεύγει ἀπό τίς σκέψεις του, ὡς πρός τίς ἀνάγκες τῆς καθημερινότητός του. Ἄλλοτε πάει σε μή γόνιμες καί φλύαρες σκέψεις, καί ἄλλοτε ἀγκίζει –ἅπτεται– ἔστω καί ἐλάχι-στα, τήν λεγομένη γόνιμο γῆ τῆς ψυχῆς του. Αὐτές οἱ ἐλάχιστες στιγμές, κάτι σάν τίς συγκρούσεις στίς νεφέλες τῶν πρωτονίων καί τῶν φωτο-νίων, ἄφησαν κάποια ἴχνη ἀπό τίς ἀναλαμπέςς τους, τίς ὁποῖες προσπάθησα νά θέσω σέ λέξεις πού νά ἔχουν ἕνα ταιριαστό νόημα, σάν τό ἀπόσταγμα ἑνός παλαιοῦ καλοῦ οἲνου. _x000D_
_x000D_
Ποτέ δέν φεύγουμε γυμνοί, _x000D_
ὅταν ἡ ψυχή μας ἔχει, _x000D_
ἔστω κι’ ἐλάχιστο μέρος _x000D_
τῆς θείας νυκτός, _x000D_
ἀπ’ τήν ἁπτότητα τοῦ καλοῦ πού πραγμάτωσε, _x000D_
καί φόρεσε σάν χιτῶνα… _x000D_
Στούς ὄρθρους, _x000D_
τοῦ κύκλου τῆς Ζωῆς της.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.