Περιγραφή
Ο ποιητής Ευθύβουλος Ευθυβούλου μάς ταξιδεύει στην ποίηση του κόσμου. _x000D_
«Απόψε το φεγγάρι δεν πάει_x000D_
να κοιμηθεί, / κατέβηκε απ’ τη στέγη και μπήκε στην_x000D_
αυλή, / το βλέπω να φλερτάρει με τ’ άσπρο γιασεμί, /_x000D_
έχοντας σκουλαρίκι του πεύκου το κλαδί…» Γερό_x000D_
σκαρί οι «Τεθλασμένοι Ορίζοντες» αρμενίζουν στις_x000D_
θάλασσες της ζωής κι όλο ξανοίγονται πιο βαθιά, με_x000D_
κρυμμένα νοήματα, με λέξεις αμφίσημες και αλλη-_x000D_
γορικές, με φωτοσκιάσεις εντάσεων και σιωπών._x000D_
«Ξεφεύγει απ’ τα δέντρα και μπαίνει στο στενό, /_x000D_
καθώς δυο πεφταστέρια γλιστρούν στον ουρανό, / το_x000D_
βλέπω να σκοντάφτει στου βράχου τον αφρό, / να_x000D_
παίζει με την πούλια και τον αυγερινό…» Διάχυτη η_x000D_
μουσική της φύσης, μέσα από το λυρισμό των στίχων,_x000D_
μαρτυρά πως το ταξίδι αυτό δεν τελειώνει, με γλύκα_x000D_
και αλμύρα, χωρίς γρατζουνιές ή τσακίσματα, αλλά_x000D_
αγγίζει την αθάνατη ψυχή που φωλιάζει μέσα μας.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.