Περιγραφή
Ω Δ Η ΣΤΟΝ Μ Ι Ν Ω Τ Α Υ Ρ Ο_x000D_
_x000D_
Χαίρε, του Μίνωα ταύρε,_x000D_
φρουρέ των γρίφων_x000D_
ραγισμένο βλέμμα της θλίψης_x000D_
σώμα διάστικτο_x000D_
από σφραγίδες και νύξεις αστεριών._x000D_
Φέρεις στους ώμους σου το βάρος_x000D_
κεφαλής θηρίου_x000D_
και η ουρά, στερεωμένη στο ζωνάρι σου,_x000D_
νευρικά ανεμίζει καθώς περιδιαβαίνεις_x000D_
τον ανήλιο Λαβύρινθο._x000D_
Πέρα κι ολόγυρά σου_x000D_
κέρατα ταύρων και λάβρυες_x000D_
φρουρούν τα τείχη των ανακτόρων_x000D_
συνθέτουν ωδή στην Εκάτη_x000D_
και εξορκίζουν κάθε επιβουλή._x000D_
Αποζητάς τις κραυγές του πόνου_x000D_
το αίμα παρθένων κούρων και κορών_x000D_
στριφογυρνάς στον αέρα το διπλό πελέκι_x000D_
καθώς προσμένεις τα εξιλαστήρια θύματα_x000D_
που διασκελίζουν,_x000D_
υποταγμένα στο αμετάκλητο πεπρωμένο,_x000D_
το κατώφλι που οδηγεί στον δικό σου κόσμο._x000D_
Ποια μοίρα και ποιος ένοχος νους_x000D_
έπλασε τον μύθο σου, ω Μινώταυρε,_x000D_
που βυθίζεσαι στην αιώνια νύχτα_x000D_
δίχως δικαίωμα να νιώσεις_x000D_
τη θαλπωρή της αγάπης; _x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.