Περιγραφή
«“Ρε συναγωνιστήήή”, ξεστόμισε κάποια στιγμή ένας στρατιώτης ξεχνώντας προς στιγμήν το “ληστοσυμμορίτης”. “Τι θα κάνουμε τώρααα; Θα κοιταζόμαστε σαν τις γάτες ως το πρωίίί; Θα κοκκαλώσουμεεε”. _x000D_
»“Και τι λες να κάνουμεεε;”_x000D_
»“Να μας αφήσετε να μπούμε σε τούτη εδώ την καλύ¬βααα”. _x000D_
»“Δεν ξέρω, να ρωτήσωωω. Αλλά εσείς θα είστε στην καλύβα κι εμείς στο καραούλιιι;”_x000D_
»“Και τι λες να κάνουμεεε;”_x000D_
»“Δεν ξέρωωω. Να μπούμε κι εμείς στην καλύβα. Θα γίνουμε κρούσταλλα ως το πρωί, πατριώτηηη”, είπε ξεχνώντας προς στιγμήν κι αυτός το “ξενόδουλοι μοναρχοφασίστες”. _x000D_
»“Δεν ξέρω, να ρωτήσω, πατριώτηηη”. _x000D_
»“Ρώτα εσύ και ρωτάω κι εγώ”._x000D_
»Ξέρετε ποια ήταν η κατάληξη, πατριώτες;» τους ρώτησε ο Ιωάννης._x000D_
Κανένας δεν μίλησε, κανένας δεν ρώτησε. _x000D_
«Αυτή η άγια, η ιερή παγωνιά τούς έκανε να παραμερίσουν ιδεολογίες και ιδεοληψίες, μίση και πεποιθήσεις και να μονιάσουν για ένα βράδυ». _x000D_
Οι σύντροφοι βουβάθηκαν. Ίσως να το είχαν νιώσει κι εκείνοι αυτό, ίσως κάποιοι από αυτούς να ήταν κι εκεί, στη Νιάλα. _x000D_
«Ξέρετε ποιο είναι όμως το ακόμα πιο λυπηρό;» _x000D_
Πάλι κανένας δεν ρώτησε._x000D_
«Το λυπηρό είναι ότι, αντί την άλλη ημέρα να γυρίσουν αγκαλιασμένοι στην πόλη και να απαιτήσουν να σταματήσει η αλληλοεξόντωση, αυτοί πήραν τα όπλα τους και, αφού ξαναπήραν αποστάσεις, ξεκίνησαν από την αρχή το κυνηγητό τους»._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.