Περιγραφή
Μία φορά κι έναν καιρό,_x000D_
_x000D_
Η Ευρυδίκη βρέθηκε στο σταυροδρόµι του ανόθευτου έρωτα και της δαµασµένης λογικής. Χωρίς ενδοιασµούς επέλεξε τον εύθραυστο δρόµο µε την καρδιά να καλπάζει σε κάθε βηµατισµό. Μεµιάς ξεκίνησε να γράφει για τη θεριεµένη φλόγα του πόθου, εξαλείφοντας τη λευκότητα του χαρτιού. Όµως δεν κατέθετε τις σκέψεις της όπως πρότινος, τα συναισθήµατά της φορούσαν το ανάλαφρο ένδυµα της ποίησης. Νέες πλουµιστές λέξεις γλιστρούσαν πάνω στο χαρτί για τον έρωτα που γεννιέται, ψυχορραγεί, πεθαίνει και αναγεννιέται._x000D_
_x000D_
«Ολάνθιστα τα χείλη σου_x000D_
φιλούν ένα ένα τα µατόφυλλά µου._x000D_
Προσφέρουν χαρές δοσµένες στο πάθος,_x000D_
να ονειρευτώ κρίνω πως δε θα’ ναι λάθος._x000D_
Τα φύλλα της καρδιάς µου_x000D_
µεµιάς σκιρτούν_x000D_
άνθη που χορεύουν,_x000D_
µιλούν, αστράφτουν._x000D_
Ολάνθιστος ο εξεγερµένος έρωτάς µου._x000D_
Ολάνθιστη εγώ, η πάλαι ποτέ µαραµένη»._x000D_
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.