Περιγραφή
«Ποτέ πια»_x000D_
Ο λεπταίσθητος ποιητής_x000D_
Γητευτής και γητεμένος από στοιχειά και δαίμονες του Κάτω Κόσμου_x000D_
Βουτηγμένος στην απέλπιδα και σκοτεινή του θλίψη_x000D_
Καθώς πενθεί τον χωρισμό με τον Θάνατο_x000D_
Από την Φωτεινή Αρχετυπική Αγαπημένη_x000D_
Τραγουδάει με _x000D_
Το Κοράκι_x000D_
Τον εγκλωβισμό της Αιώνιας στο Άχρονο Ψυχής ως ύπαρξης στο υλικό περίβλημα_x000D_
Την στιγμή που συνειδητοποιεί το αμετάκλητο του αποχωρισμού από το σώμα_x000D_
Το αδυσώπητο του τέλους της φθαρτής ύλης_x000D_
Όταν σε τούτο ο Άνθρωπος δεν αφεθεί, ώστε να το αφήσει στον κύκλο της Ροής_x000D_
Όσο η ψυχή φυλακισμένη ενδίδει στην θλίψη που σαν πέπλο τη σκεπάζει βαρύ_x000D_
Όσο Το Κοράκι—αδυσώπητος μάντης και άγγελος σκοτεινός—σκιάζει τη φωτεινή μορφή της Γλαύκας Αθηνάς—-τη Γνώση_x000D_
Ο Άνθρωπος ανακυκλώνει την απώλεια στην θλίψη της
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.