ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΠΑΝΤΑ

Περιγραφή

Δυο πόλεις _x000D_
_x000D_
Μια σε κάθε πλευρά του θαλάσσιου στενού, _x000D_
δυο πόλεις, η μια συσκοτισμένη, κυριευμένη απ’ τον εχθρό._x000D_
Στην άλλη καίνε οι λάμπες._x000D_
Η φωτεινή παραλία υπνωτίζει τη σκοτεινή. _x000D_
Ανοίγομαι κολυμπώντας εν εκστάσει_x000D_
στ’ αστραφτερά σκοτεινά νερά._x000D_
Ένας υπόκωφος ήχος τούμπας με διαπερνά._x000D_
Είναι η φωνή φίλου, άρον τον τάφο σου και περιπάτει. _x000D_
_x000D_
_x000D_
Το φως πλημμυρίζει το σπίτι _x000D_
_x000D_
Έξω απ’ το παράθυρο στέκει το μακρύ ζώο της άνοιξης,_x000D_
ο διαφανής δράκος από φως ήλιου_x000D_
περνά γρήγορα από μπροστά μας σαν ατέλειωτο_x000D_
προαστιακό τρένο – δεν προλάβαμε καθόλου να δούμε το κεφάλι του. _x000D_
Οι βίλες της παραλίας μετακινούνται κατά πλάτος, _x000D_
είναι περήφανες σαν καβούρια._x000D_
Ο ήλιος κάνει τ’ αγάλματα να βλεφαρίσουν. _x000D_
Η πύρινη θάλασσα που μαίνεται στο διάστημα _x000D_
διαπερνά τη γη και γίνεται χάδι._x000D_
Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. _x000D_
_x000D_
_x000D_
Ελεγεία_x000D_
_x000D_
Ανοίγω την πρώτη πόρτα._x000D_
Ένα μεγάλο, ηλιόλουστο δωμάτιο._x000D_
Ένα βαρύ αυτοκίνητο περνά απ’ τον δρόμο _x000D_
και κάνει τα πιάτα να τρέμουν. _x000D_
Ανοίγω την πόρτα νούμερο δύο. Φίλοι! Ήπιατε το σκοτάδι_x000D_
και γίνατε ορατοί. _x000D_
Πόρτα νούμερο τρία. Στενό δωμάτιο ξενοδοχείου. _x000D_
Θέα προς τον πίσω δρόμο._x000D_
Ένα φανάρι που αστράφτει στην άσφαλτο._x000D_
Τα ωραία απόβλητα των εμπειριών. _x000D_
_x000D_
_x000D_
Θερινός κάμπος _x000D_
_x000D_
Έχουμε δει τόσα πολλά. _x000D_
Η πραγματικότητα μας έχει καταπονήσει τόσο πολύ, _x000D_
αλλά το καλοκαίρι είναι δώ τελικά: _x000D_
ένα μεγάλο αεροδρόμιο – ο πύργος ελέγχου κατεβάζει _x000D_
το ένα μετά το άλλο τα φορτία των παγωμένων _x000D_
ανθρώπων απ’ το διάστημα. _x000D_
Το χορτάρι και τα λουλούδια – εδώ θα προσγειωθούμε. _x000D_
Το χορτάρι έχει πράσινο διευθυντή._x000D_
Του παρουσιάζομαι.