Περιγραφή
Πάντοτε πίστευα στο αυθυπόστατο των φωτογραφιών και πως μια εικόνα, που αρώσαμε κάποια στιγμή με τα σώματα, γνωρίζει πάμπολλες αναστάσεις. _x000D_
Παντού γύρω και μέσα μας το φώς._x000D_
Ας ακολουθήσουμε τον Μιχάλη Λεβέντη σ’ ένα ταξίδι για το πριν και το τώρα, για το ζωντανό και το απόν, για το θνητό και το αθάνατο. Ας ακολουθήσουμε την πορεία, που σηματοδοτεί ο εύζωνας του εξωφύλλου, όλη του τη ζωή στρατιώτης αμβροσίας ακτίστου. Και μετά θάνατον περισσότερο παρών από ποτέ. Το Μπλε του Παρνασσού καθρεφτίζει ουρανό και θάλασσα μαζί, σ’ ένα βιβλίο που ανασταίνει._x000D_
—_x000D_
Το Μπλε του Παρνασσού με συγκίνησε και με συνάρπασε από την πρώτη φορά που το διάβασα. Το Μπλε του Παρνασσού είναι μάτια, είναι βλέμμα, βλέμμα αγνότατο ενός Γέροντα, που έζησε και πέθανε πλήρης ημερών στη μονή Δαδίου. Του Αμβρόσιου Λάζαρη εκ Λευκάδος. Στην αρχή φαντάζεσαι ότι με τέτοιον τiτλο θα μιλά για τον ουρανό και το χρώμα του, που ατλαζένιος και υποσχόμενος σκεπάζει το υπέροχο καταπράσινο όρος, όμως δεν είναι τελικά ο ουράνιος θόλος, αλλά ο θόλος μιας αθώας ματιάς._x000D_
Με μια τέτοια ματιά κι ο συγγραφέας θα κοιτάει τα όσα μας ανιστορεί στα μικρά του κείμενα στο βιβλίο. Τα ξεκινά πολύχρωμα, κάποτε λερωμένα, κάποτε ματωμένα, βασανισμένα σίγουρα, ανθρωπίνως βασανισμένα, και τα κάνει μπλε. Τα οδηγεί στο μπλε, που αγάπησε και πίστεψε».
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.