Περιγραφή
ΜΠΟΣΤ_x000D_
Λουκιανέ, τ’ ορκίζομαι αν τώρα ξαναζούμε _x000D_
τους THEARTES λέω οφείλουμε να τους ευχαριστούμε._x000D_
Σαν αρχειοδίφεις δούλεψαν μαζί νύχτα και μέρα_x000D_
να βγούμε απ’ τον τάφο μας να πάρουμε αέρα._x000D_
_x000D_
Σε όλους να αποδείξουμε εγώ θεατρικώς_x000D_
πως είμαστε επίκαιροι κι εσύ ως μουσικός._x000D_
Η σάτιρά μου, όλοι λεν, είναι διαχρονική_x000D_
και η δική σου μουσική η πιο μελωδική._x000D_
_x000D_
ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ_x000D_
Δεν ξέρω, Μέντη μου, αν αυτά στέκουν ιατρικώς_x000D_
μα ευσταθούν μία χαρά στη σκηνή θεατρικώς._x000D_
Πάλι όμως με μπερδεύεις_x000D_
και στη ρίμα με οδεύεις,_x000D_
γι’ αυτό όλοι νομίζουνε πως μιλάς τραγουδιστά_x000D_
κι απ’ τον δεκαπεντασύλλαβο δεν ζεις ξεχωριστά._x000D_
Είδες; Το κόλλησα κι εγώ τώρα. Άντε, εξήγησέ τους εσύ ο ίδιος τώρα ότι το έχουν παρανοήσει._x000D_
_x000D_
ΜΠΟΣΤ_x000D_
Μα αυτό, Λουκιανέ μου, θα το δούνε καλύτερα επί σκηνής, στην παράσταση που ετοίμασαν αυτά τα παιδιά, με γνωστά και άγνωστα κείμενα δικά μου και μουσική δική σου. […]
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.