Περιγραφή
H ΔΕΚΑΤΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ του Δημήτρη Κρανιώτη Το τάνταλο τάλαντο του λόγου στοχεύει να διαυγάσει μερικούς καίριους κι επίκαιρους προβληματισμούς της εποχής μας, καθώς και να εξιχνιάσει τόσο με τον οίστρο και τον ρυθμό της ποίησης, όσο και με την ποίηση του στοχαστικού λόγου μερικές θεμελιώδεις ερωτήσεις._x000D_
_x000D_
Γιατί συμβαίνουν όσα συμβαίνουν αυτή την εποχή και δη σ᾽ αυτούς τους δυσοίωνους καιρούς που διανύουμε;_x000D_
_x000D_
Θέτει η συλλογή ερωτήματα, εξάπτει την φαντασία, ανιχνεύει κι αναστοχάζεται με άλματα λοξά το μεγαλείο και την μηδαμινότητα της ανθρώπινης ζωής. Έρχεται αντιμέτωπη, με άλλα λόγια, με την αδήριτη τραγικότητα της μοίρας του ανθρώπου στον βαθμό που οι άνθρωποι αδυνατούν να γνωρίζουν πού βρίσκεται το «καλό» και πού το «κακό»._x000D_
_x000D_
Τι άλλο θα μπορούσε, κατά τον Ποιητή, να είναι η Ποίηση παρά αυτή η δύναμη, η ορμή, ο έρωτας που ακροβατώντας ιχνηλατεί και μορφώνει την Άβυσσο για να υποδεχτεί το άδηλο και άγνωστο φως της ετερότητας; Μήπως το φώς δεν είναι τίποτε άλλο παρά η συσπείρωση του σκότους στον πυρήνα του μυστηρίου;_x000D_
_x000D_
Ποίηση δεν είναι, εν κατακλείδι, ο Έρως που μπορεί να γεννήσει και να υποδεχτεί το θαύμα που ονομάζεται πραγματικότητα;
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.