Περιγραφή
Ξεχάσαμε τους εφιάλτες τα ουρλιαχτά το τρίξιμο της πόρτας_x000D_
το ύψος εκείνου με τα μεγάλα παπούτσια_x000D_
κάθε μέρα πληρώνουμε το χαλασμένο όνειρο_x000D_
γίναμε προειδοποιητικά πουλιά στους τοίχους_x000D_
ενωμένα από φόβο_x000D_
με τα φτερά μας κολλημένα_x000D_
όλο σκεφτόμαστε τον πατέρα_x000D_
και εκείνο το καράβι που μας λέγανε μικροί_x000D_
ότι δεν σταματάει με κανέναν καιρό.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.