Περιγραφή
Σείεται η κοιτίδα σου, ισοπεδώνονται εστίες_x000D_
τ’ αστέρια σου γκρεμίζονται σε σκοτεινές πηγές_x000D_
Γλώσσα, καταρρέεις _x000D_
Σε ξεριζώνουν σαλπίσματα από πυρωμένα μάτια _x000D_
Έχεις τρόμο να τελειώσεις _x000D_
Παιδιά λιμοκτονούν_x000D_
Αισχύνου σε δρόμους σιωπών_x000D_
Της προσφυγιάς εσύ, ικέτιδα ελέους_x000D_
εξόριστη σε κοινότοπες εκκλήσεις _x000D_
Ποιες ευτυχίες σου παλιές_x000D_
θα σε κερώνουν να μη σήπεσαι _x000D_
Ποιες ελπίδες σου να συνεχίζεις;_x000D_
_x000D_
_x000D_
Η τριλογία σιωπών του Απόστολου Παλιεράκη διαρθρώνεται σε τρία τμήματα: το εισαγωγικό ποίημα “Ήπιοι τόνοι” θέτει το πρόβλημα της δικής μας στάσης ζωής. Ακολουθεί η βασική τριλογία σιωπών [Α. “Στάσεις σιωπών”, Β. “Σε σταθερή κατεύθυνση”, Γ. “Σε δρόμους σιωπών”] που δίνει και τον τίτλο στη συλλογή. Και κλείνει με δυο ποιήματα “Σημεία στίξης… ποια;” και “Επιδέξιος χειριστής αμηχανίας”._x000D_
_x000D_
Ο βασικός άξονας των ποιημάτων δεν είναι άλλος από τη γλώσσα, δύναμη επαφής των ανθρώπων, δημιουργία αλλά και παραποίηση της πραγματικότητας/αλήθειας που άλλοτε διαστρεβλώνει καιροσκοπικά [καθιστώντας μας συνενόχους] κι άλλοτε αποσιωπά εγκλήματα σε τόπους που άλλοτε άνθιζε η δημοκρατία, η ενημέρωση, η πληροφορία: “Το γεγονός και οι επιπτώσεις του αναλύονται σε τηλεοπτικά πάνελ ειδημόνων, πασχόντων από περίσσεια εγκυρότητας. [ ] Ήδη, πολλές “προνοητικές”, κατά μακροσκελείς ανακοινώσεις τους, κυβερνήσεις εγκαταλείπουν την πολιτική αδιαφορίας για τις εκκρεμότητες της ιστορίας και δίνουν εντολές στους νομικούς μηχανισμούς τους να επεξεργαστούν την επιχειρηματολογία τους, για τα δικά τους δικαιώματα επί του περιεχομένου”. _x000D_
_x000D_
Μια ανθρώπινη ποιητικά φωνή απελπισίας που θα ’πρεπε τουλάχιστον να μας βάλει σε σκέψεις.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.