Περιγραφή
Κόκκοι _x000D_
_x000D_
στα χέρια της ακτής _x000D_
καταλήγει ο ορίζοντας _x000D_
* _x000D_
πέφτει και σπάει _x000D_
προς εσένα κινείται _x000D_
φεύγει κι αναδιπλώνεται _x000D_
πιστά σαν κύμα _x000D_
* _x000D_
το στέμμα της θάλασσας _x000D_
παίζει με τους στόλους _x000D_
από ανώφελα πράγματα _x000D_
φύκια σα λάβαρα _x000D_
λαβωμένα σκουπίδια _x000D_
κοχύλια που ξέφτισαν _x000D_
αλεσμένα σκοινιά _x000D_
* _x000D_
το νησί _x000D_
είναι αργό κι ακίνητο _x000D_
δε σαλεύει _x000D_
όμως συσπάται _x000D_
το πρόσωπό του _x000D_
από πένθος _x000D_
* _x000D_
με την πύλη ανοιχτή _x000D_
φυλάει την αυλή _x000D_
μια πέτρα φθαρμένη _x000D_
σα δόντι θεού _x000D_
* _x000D_
οι περαστικοί σταματάνε _x000D_
στον ύφαλο του χωραφιού _x000D_
κοιτάνε για ώρα _x000D_
τα δύο τυλιγμένα φίδια _x000D_
* _x000D_
στεγνός _x000D_
κείτεται ο γλάρος _x000D_
κι από πάνω δράκος _x000D_
πετά χαρταετός ̶ _x000D_
μακρυά λέει η μάνα _x000D_
απ’ τα νεκρά ζώα ̶ _x000D_
το κορίτσι με τον σπάγγο _x000D_
δειλά δοκιμάζει να δαμάσει _x000D_
τη σκιά που ο αδελφός κυνηγά
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.