Περιγραφή
…Απόψε ήθελα να ονειρευτώ χάρτινα πλοία_x000D_
που αγκαλιά κρατούν μικρές Παναγιές_x000D_
και ταξιδεύουν σε όνειρα παιδικά._x000D_
Μα με πρόλαβες._x000D_
Ανήμπορο το χάδι σου _x000D_
ξεχάστηκε στου χρόνου την αδύναμη ανάσα._x000D_
Κι απόρησα._x000D_
Ήθελα να άντεχε_x000D_
_x000D_
και να ήταν διαμαντένιο_x000D_
_x000D_
κι όχι από στάχτη._x000D_
Νικήθηκε η ψευδαίσθηση από την αλήθεια της ζωής._x000D_
Το ήξερες;_x000D_
«Η ζωή πάντα κερδίζει», σου είχα θυμίσει όταν γονάτιζες._x000D_
Μα δεν με πίστεψες. _x000D_
Κοίτα τώρα πόση δύναμη. _x000D_
Τα φτερά μιας πεταλούδας πάντα αντέχουνε._x000D_
_x000D_
Με τη δεύτερη προσωπική της ποιητική συλλογή, η Ειρήνη Γεροντάρα απευθύνεται στη συλλογική μας μνήμη, στις υπαρξιακές μας ανησυχίες και στους φιλοσοφικούς μας προβληματισμούς. Η ποίησή της «κρατάει αγκαλιά τις θύμησες» και «κάθε μέρα το ίδιο σκοτάδι αναμόχλευε. Φορούσε το λευκό και βυσσινί πουκάμισο και το καλό το τζιν το πανταλόνι, κρεμούσε το τσιγάρο απ’ το στόμα κι έμπαινε στ’ αμάξι». «Διάβαζε πίσω από τις λέξεις…», «μίκραιναν οι μέρες καθώς μεγάλωναν οι σιωπές…». Η ποιητική συλλογή «Χρονικές Δευτερεύουσες» είναι «της ζωής η ποίηση».
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.