ΧΡΩΜΑΤΑ ΕΛΛΙΠΗ

Περιγραφή

Υπαρξιακή η ποιητική γραφή της Ελένης Α. Σακκά στη δεύτερη ποιητική της συλλογή, με έκδηλη αφηγηματικότητα όπου μέσα από υπαινικτική διαδοχή λέξεων και ενίοτε τολμηρών και δυνατών εικόνων αγγίζει τον φιλοσοφικό στοχασμό με κυρίαρχα θέματα: τη φθορά του χρόνου, την αποδοχή της τραγικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, την απόγνωση, τη μοναξιά, αλλά κυρίως την ελευθερία, την αγάπη και τον έρωτα._x000D_
Έντονη βιωματικότητα σε ποιητικό λόγο διαυγή αλλά και συνοπτικό, αλληγορικό, με εναλλαγή κυριολεκτικής και μεταφορικής χρήσης των λέξεων και συναισθηματική φόρτιση που ωθούν τον αναγνώστη σε μια υπαρκτική περιπέτεια αγάπης και αποδοχής των προσωπικών παθών και λαθών αλλά και της μοναδικότητας και ετερότητας των ανθρώπων μέσα απ’ την ελευθερία της ύπαρξής τους._x000D_
Πρόσωπα, έρωτες, καταστάσεις, εποχές τωρινές και περασμένες, απορρίψεις, αποδοχές ανασυντίθενται και σημασιοδοτούνται εκ νέου σε μια εμπνευσμένη δυνατή ποιητική συλλογή, πυκνή, εξομολογητική, ειλικρινή και παρορμητική προκαλώντας τον εσωτερικό κόσμο του αναγνώστη σε προβολή και ταύτιση._x000D_
Επιγραμματικό και αποφθεγματικό το τέλος των ποιημάτων εκφράζει τη λύτρωση του ανθρώπου από την αγωνία της εποχής καταδεικνύοντας τη δύναμη της ψυχής να ανατρέπει τα σκοτάδια με το φως που εκπέμπει η ελευθερία και ο έρωτας για τη ζωή._x000D_
_x000D_
Χρώματα ελλιπή_x000D_
_x000D_
Μαζεύαμε κλαδιά και άχυρα_x000D_
καλοκαίρι του Αϊ- Γιαννιού_x000D_
για ν’ ανάψουμε φωτιές._x000D_
Συναγωνίζονταν οι φλόγες σε κάθε γειτονιά_x000D_
τον ενθουσιασμό της νίκης μας._x000D_
Χορεύαμε ψηλά με πύρινα τραγούδια,_x000D_
κυλιόμασταν σε βουνά απ’ αλωνισμένο σιτάρι,_x000D_
σκαρφαλώναμε στα δέντρα_x000D_
για να πιάσουμε τα σύννεφα _x000D_
και να κάνουμε τον ήλιο μεγαλύτερο·_x000D_
μας θάμπωναν οι ακτίνες του _x000D_
και πέφταμε σε κούνιες_x000D_
από παλιές κουρελούδες_x000D_
που κρέμαγαν στα κλαδιά_x000D_
ηλιοκαμένες γυναίκες_x000D_
με μαύρα τσεμπέρια_x000D_
και χρωματιστά φορέματα._x000D_
Φτιάχναμε πολιτείες ολόκληρες_x000D_
με χώμα, νερό, πέτρες·_x000D_
κι αδημονούσαμε_x000D_
ο καυτός μεσημεριάτικος ήλιος_x000D_
να τις στερεώσει στο παρόν._x000D_
Το βράδυ στο πιο ψηλό μπαλκόνι_x000D_
προσπαθούσαμε να ζωγραφίσουμε_x000D_
μα